mn

Estancia Von Zillenstein ligt op de Argentijnse Pampa. Hier, temidden van grazende kuddes en wat maté drinkende gauchos, zijn mijn belevenissen uit El Sur del Sur, het meest zuidelijk gelegen land op aarde, terug te vinden.

Friday, January 16, 2009

Lurken tegen de ouderdom

Goed nieuws. Maté, de traditionele Argentijnse kruidenthee die bewoners aan beide oevers van de Río de la Plata door een stalen rietje lurken, blijkt goed tegen de ouderdom. Het drankje zit vol polyfenolen die de cellen beschermen tegen ouderdom, schrijft de krant Clarín.

Zelf drink ik graag maté. Het heeft een verkwikkend effect, dat prettiger is dan dat van koffie. Het verhoogt de concentratie en onderdrukt de honger, of trek moet ik zeggen.

Je drinkt het uit een houder - porongo -, meestal gemaakt van een kleine kalebas. Die vul je voor driekwart met yerba mate en je plaatst het rietje - de bombilla - er in. Dan giet je er heet water over. Het water moet tussen de 70 en de 85 graden zijn en vooral niet koken want dan 'brandt' je de yerba.

Dan lurken, bij v
ullen en doorgeven aan je buurman. Als cebador ben jij er voor verantwoordelijk dat de porongo steeds opnieuw wordt bijgevuld en dat niemand té lang over het drinken van zijn mate doet.

Deze dagen van verstikkende hitte in Buenos Aires krijgt men het al warm bij de gedachte aan een hete mate. Geen nood, daarvoor drinken we tereré. Dit drankje, dat vooral in Paraguay en de provincie Misiones veel wordt genuttigd, is in wezen niets anders dan ijskoude mate. Je voegt aan het ijswater nog wat kruiden zoals munt en citroenverbena toe, en je hebt een heerlijk verfrissende tereré.

Thursday, January 15, 2009

's Werelds Eerste Barbie Store

Net voordat ik op mijn tocht over de Andes vertrok, heb ik aan dit juweeltje van de moderne consumptiemaatschappij een bezoekje gebracht. In de wijk Palermo, hier in Buenos Aires, staats sinds een tijdje 's werelds eerste Barbie Store.

Vergis je niet. Het gaat hier niet een winkel die spullen verkoopt om je Barbie mee aan te kleden. Nee, in deze zaak kun je alles aanschaffen om zelf als blond-plastic-popje-met-onwaarschijnlijke-borsten door het leven te gaan. Voor The Independent schreef ik er een stukje over.
Photo AP

Wednesday, December 31, 2008

Overal oplichters

Deze financiële crisis is als een stuk verrot hout dat tegen de muur wordt geslagen - aan alle kanten rollen de pissebedden eruit.

Hier in Argentinië is gisteren een lokale Bernie Madoff opgepakt. Eugenio Curatola zou mensen voor maar liefst 300 miljoen dollar heb opgelicht met het fabeltje dat hij voor 45 procent rente kon zorgen voor wie bij hem belegde. Minimum inleg: 10,000 dollar. Gisteren werd hij in zijn villa in het plaatje Hudson gearresteerd.

Vooralsnog zijn er 167 gedepudeerde naar voren gekomen, die samen zo'n 33 miljoen dollar claimen. Maar de advokaten beweren dat Curatola in feite meer dan duizend mensen heeft getild.

Deze dwaze Argentijnen, na de krach van 2001 wars van banken, leek het alternatief van Curatola wel een verstandige belegging. In plaats van dat ze van hun geld een fatsoenlijk stuk land kochten, raakten ze verblind door hoge winsten. Nu zitten ze op de blaren.

Tuesday, December 30, 2008

De volgende Bernie Madoff

Ik ben op een oplichter gestuit die nog ontmaskerd moet worden.

Tot die conclusie kwam ik nadat ik in Clarín las dat het duurste appartement van Buenos Aires te koop staat.

Het gaat om de hele veertiende verdieping in het Kavanagh gebouw, ooit de hoogste wolkenkrabber van Latijns-Amerika. 760 vierkante meter pure luxe, bedoeld als het appartement voor Corina Kavanagh die in 1936 opdracht gaf voor het gebouw.

De huidige eigenaar - en oplichter in ontmaskering - is zogenaamd een Engelse Lord, Lord Alain Levenfiche.... Lord who??

Dat vond ik dus ook raar klinken. Volgens zijn website laat hij zich The Luxury Lord noemen en heeft hij een discovloer in het appartement laten aanleggen. Oh, en zijn boot op Ibiza heet Praise the Lord. Echt een meester van de understatement.

Genoeg reden om te twijfelen, lijkt me zo. Snel zijn naam bij Burke's ingevoerd en die hadden ook nooit van deze onroerendgoedmagnaat die naar eigen zeggen vanuit een internetcafé zaken doet.

Op zijn website staat ook te lezen dat al zijn huizen - in Argentinië, Thailand en god weet waar nog meer - te koop staan. Credit crunch, perhaps? Dat gaat dus mis.

Ik heb bij voorbaat al geen medelijden met de domme stakkers die bij deze kruising tussen Bernie Madoff en André Hazes hebben belegd en heel binnenkort waarschijnlijk erachter komen dat ze alles kwijt zijn.

Maar dan is dit heerschap al lang met noorderzon vertrokken, of zoals hij dat zelf graag zegt, "stomping where others fear to tread."

Check hier de Video van Da' Luxury Lord

Thursday, December 25, 2008

Nieuwe Foto's

Nieuwe foto's!

Hier kun je de plaatjes zien van onze reis naar Córdoba, Salta en Jujuy. Daaronder volgen de foto's van mijn tocht over de Andes. Daarover later meer...

Mama Argentina


Cruce de los Andes

Wednesday, December 24, 2008

Back from Beyond

De blog was een paar maanden off-line, waarvoor mijn oprechte excuses. Het zou maar voor een paar dagen zijn, maar de lethargie beviel te goed, zoals gebruikelijk.

Maar ik ben weer terug. Er is veel gebeurd sinds mijn laatste post - dat spreekt voor zich. Paraguay was fantastisch. Ik hou van dat land. De presidentsinauguratie was legendarisch met het nieuwe staatshoofd Fernando Lugo op sandalen en zonder das omringd door generaals in mierzoete uniforms. Ik hield er nog een interview met de oud bisschop Lugo en een avond als gast op een talkshow aan over.

Met Chávez en Lugo trokken we toen in karavaan naar het straatarme San Pedro om het gepeupel op het hart te drukken dat de revolutie nu heus ging beginnen. "Dood aan Yanqui's" schreeuwde de campesino's in koor. Maar onder vier ogen klaagden ze dat het juist de Brazilianen zijn die stilletjes aan het land opkopen en op keuterboeren jagen. "Maar als we 'Dood aan de Brazilianen' roepen dan krijg je een diplomatiek incident," bekende een schorvoetende boer. Dan maar tegen Uncle Sam tekeer, die kan meer hebben.

Lugo kreeg bovendien van Chávez een gepoetst zwaard om die dreiging in praktijk te brengen.

Van de hoofdstad Asunción toog ik naar het noordelijke Friesland. Friesland, Paraguay wel teverstaan. Daar houdt zich een kolonie Mennonieten schuil die met vlijt en spaarzaamheid in de bakkende zon een bloeiend boerenbestaan heeft opgebouwd. Nu helpen ze hun buren in dezelfde richting. De reportage voor Vice Versa kun je hier vinden.

Na Paraguay volgde en reis naar de Argentijnse provincie Santa Fe die leek te bezwijken onder een aanhoudende droogte. 500,000 runderen lieten het leven voordat de regen soelaas bood. Voor De Pers schreef ik dit verhaal.

Toen was ik wel weer aan vakantie toe en dus kwam een bezoek van moeder-lief als gelegen. Met mama en Mariela trokken we naar Córdoba en een paar dagen uit te rusten ten huize van mijn vriend AJH, een energieke tachtiger die Argentinië's meest succesvolle hulporganisatie leidt en allang tot graaf was geridderd als ie niet in een republiek woonde.

Sonny, zoals hij voor vrienden heet, snorde ons drie dagen rond in zijn Ford A en trakteerde op ijsjes. Mama bezocht haar roots in Villa Dolores en Mariela genoot van de rust.

Van Córdoba gingen we naar het noordwesten van Argentinië, naar de provincies Salta en Jujuy. Naast empanadas stonden de projecten van Sonny in deze arme streek op het menu. Van wormenfarms tot weefgetouwen, van alles kwamen we tegen op onze speurtocht langs kleine gemeenschappen die met een eenvoudig project op weg worden geholpen. Alles tegen de achtergrond van de adembenemende Humahuaca vallei - een betoverend kleurrijk maanlandschap zonder gelijke.

Onze gids en een bekende van mij uit een eerder avontuur was Santiago. Volgens zijn titel landbouwdeskundige, maar gaucho in hart en nieren en een omgevallen boekenkast wat lokale geschiedenis en natuurlijke omgeving betreft. Het is altijd een plezier om met mensen op pad te zijn die trots zijn op hun streek en Santiago heeft Jujuy door zijn aderen pompen.

Terug in Buenos Aires kreeg ik nauwelijks tijd om van mijn ouder afscheid ten nemen of de volgende reis begon al weer. Dit moest de Moeder aller Tochten worden: Te paard over de Andes. In zes dagen van Chile naar Argentinië rijden over passen van 4,500 meter in de voetsporen de Argentijnse generaal San Martín. Overdag acht uur rijden en s' nachts kamperen op stijle rotsgronden.

Een uitdaging op zich. Voor mij nog iets zwaarder want van paardrijden weet ik nog minder dan van kamperen. Maar ik ben al weer en paar dagen terug en kan weer zitten. Dus hopelijk volgt snel het verhaal.

Eerst de kerst. In de keuken scharrelt een kalkoen van 7 kilo die om aandacht vraagt want we eten hier vanavond met zijn 11'ven. Jullie ook een fijne K. toegewenst. Voortaan beloof ik weer wat vaker te posten.

Tuesday, July 29, 2008

Return to Paraguay

Heerlijk, ik ben weer terug in Paraguay. Gisteren kreeg ik bericht dat ik Fernando Lugo, de aanstaande president van het land, kon interviewen. Dat moest dan wel woensdag om 8.30. Dan blijft er weinig tijd over voor nadenken. Ik heb de krant gebeld en ben hier meteen heen gekomen. Voor wie dacht dat het bestaan van een correspondent iets met glamour te maken had, weet dat ik de 1800 kilometer naar Asuncion per bus heb afgelegd.

Lugo ken ik al. Ik was hier in april om de verkiezingen te verslaan. Vorig jaar ben ik zelfs vijf dagen met hem op pad geweest toen zijn campagne nog moest beginnen.

Je kunt me hier bellen op +595 9813 44536